Buidels

Als je aan een buideldier denkt, zie je vast een kangoeroe voor je. Maar er zijn een hoop verschillende buideldieren. Wel 240 soorten! Ongeveer de helft van die dieren leeft in Australië. De anderen komen voor in Nieuw-Guinea en in de werelddelen Noord- en Zuid-Amerika. De opening van de buidel kan op de buik zitten, of op de rug. En dan kan die uitgang ook nog eens aan de boven- of onderkant zitten. Vallen de kleintjes er nooit uit? Nee hoor, ze zuigen zich vast aan de tepel van de moeder.

Raadsel

Vroeger dachten de mensen dat een jonkie in de buidel zelf werd geboren. Ze geloofden niet dat zo'n klein diertje van de baarmoeder naar de buidel kon kruipen. Later dachten ze dat de moeder haar jong zelf in de buidel tilde. Nu weten we dat het jonkie de tocht naar de buidel helemaal zelf maakt.

Buidelmiereneter

Niet alle buideldieren hebben een buidel! De buidelmiereneter is zo'n dier. In plaats van een buidel heeft het vrouwtje borstelige buikharen. Haar jongen, twee tot vier, klampen zich daaraan vast in de buurt van de tepels. In deze zooghouding hangen ze een paar maanden aan hun moeder. De meeste buideldieren zijn nachtdieren. De buidelmiereneter niet, die is overdag wakker. 's Nachts slaapt deze miereneter in het nest dat hij op een beschut plekje gebouwd heeft.

Termieten

De buidelmiereneter eet wel 20.000 termieten op een dag! Een termiet is een insect dat op een grote mier lijkt. Met zijn snuit en zijn nagels krabt de mieren eter de deklaag van een termietenheuvel open. Hij heeft een tong die hij 10 cm kan uitsteken. Die tong is lekker kleverig zodat de termieten er goed aan blijven plakken. Ook grotere insecten eet hij. En het gekke is, dat de buidelmiereneter een bek vol tanden heeft, maar de termieten zonder te kauwen doorslikt. Mmm!

Kangoeroe Een kangoeroe heeft enorme 'platvoeten'. De soorten met voeten die kleiner zijn dan 25 cm, noem je wallaby's. De dieren maken sprongen van 8 meter ver en drie meter hoog. Als kangoeroes zenuwachtig zijn of het warm hebben, doen ze iets raars. Dan likken ze hun voorpoten! En net als een hond hijgt een kangoeroe om warmte kwijt te raken. Er zijn 50 soorten kangoeroes. De grootste springer wordt wel 2,5 meter lang.

Kangoeroejong Ongeveer 30 dagen na de bevruchting begint een kangoeroevrouwtje haar buidel schoon te likken. Bij de geboorte is het jong nog heel klein. Het is kaal en blind. Maar toch kruipt het kleintje met zijn voorpootjes langs de vacht omhoog nar de buidel. Daar doet het dier ongeveer 3 minuten over. Eenmaal veilig in de buidel, zuigt de kleine zich vast aan een tepel. Op de tepel ontstaat een soort bobbel. Het jong sluit zijn lippen achter die bobbel en laat niet meer los. Gelukkig maar, want de kangoeroemoeder maakt soms wilde sprongen.

Verliefd

Boomkangoeroes leven in het regenwoud, boven in de bomen. Ze eten, net als koala's, alleen maar bladeren. Ze kunnen van een hoogte van 18 meter naar beneden springen. Verliefde boomkangoeroes zijn heel lief voor elkaar. Het mannetje roept klokkend naar het vrouwtje en streelt dan haar kop. Later aait hij ook de staart van het vrouwtje.

Buidelbeer

De koala wordt ook wel buidelbeer genoemd. Hij ziet er ook een beetje uit als een beer. Maar hij is een echt buideldier. Een koala drinkt nooit. Hij haalt al het vocht dat hij nodig heeft uit de bladeren die hij eet. Een koala eet alleen bladeren van een eucalyptusboom. Die ruiken heel sterk naar pepermunt en de koala's dus ook. Die sterke muntgeur zorgt er voor dat de koala's vlooienvrij blijven. De koala komt nauwelijks op de grond. Hij leeft hoog in de boomtoppen. Hij kan natuurlijk hartstikke goed klimmen met zijn grijpklauwtjes.

Poep eten Het koalajong is bij de geboorte nog kleiner dan een bruine boon. Best knap dat zo'n klein wurmpje de buidel van zijn moeder kan vinden. Want hij is kaal, blind en doof! Zes maanden lang blijft hij veilig in de buidel van zijn moeder zitten. De opening van de buidel zit aan de achterkant. De laatste mand eet hij de groene, slijmerige poep van zijn moeder. Jakkes! Maar dat heeft een reden. Zo went de kleine koala alvast aan het bladervoedsel. Als hij na zes maanden uit de buidel kruipt, kan hij nog steeds niet zonder zijn moeder, hoor. Hij klimt op haar rug en grijpt zich vast. Pas na een jaar na zijn geboorte laat hij zijn moeder los.

Wombat

De wombat is een grappig dier. Hij ziet eruit als een kruising tussen een beer en een das. Wombats worden ongeveer 1 meter lang. Ze leven in hun eentje, behalve in de paartijd. Het jong wordt na een paar weken geboren. De opening van de buikbuidel zit aan de onderkant. Daardoor hoeft het kleintje niet zo ver te kruipen. En als de moeder met de voorpoten aan het graven is, komt er geen zand in de buidel. De wombat woont in holen die hij zelf graaft. Hij heeft sterke voorpoten en scherpe nagels. Daarmee woelt hij de aarde om.

Buidelwolf

De Tasmaanse buidelwolf was het grootste roofbuideldier. Buidelwolven zijn al 2000 jaar uitgestorven, lezen we in de boeken. Toch duiken er steeds weer verhalen op dat iemand een echte buidelwolf heeft gezien. Niet in zijn oorspronkelijke leefgebied Australië, maar in Indonesië. Er verdwijnen steeds varkens en geiten…….Maar niemand heeft kunnen bewijzen dat die opgegeten zijn door een buidelwolf. Daarom geeft de regering veel geld aan degene die een levende buidelwolf vangt.

Stankdier

Sommige buideleekhoorns kunnen, net als stinkdieren, een verschrikkelijke geur rond sproeien. De buideleekhoorn heeft een zwart-witte tekening op zijn rug. Hiermee waarschuwt hij andere dieren: "Kom niet bij me in de buurt, anders ga ik stinken!" Ook een vliegende buideleekhoorn komt voor. Tijdens een sprong spreidt hij zijn 4 poten uit. De huidplooien tussen zijn poten vouwen zich dan uit. Terwijl hij door de lucht zweeft hapt hij naar insecten in de lucht.

Opossum

Opossumvrouwtjes hebben in hun buidel 13 tepels. Maar soms krijgt een moeder meer kleintjes dan ze tepels heeft. Er worden wel eens 25 jonkies in 5 minuten geboren! De tocht naar de buidel is gevaarlijk voor de jongen. Een aantal haalt het niet. En de kleintjes die het wel halen, maar geen tepel vinden, sterven alsnog. De gelukkigen groeien op in de buidel. Als ze te groot zijn voor de buidel, blijven ze nog een tijdje in het nest. Bij het zoeken naar eten durft de moeder de jongen niet zo goed alleen te laten in het nest. Daar heeft ze een oplossing voor: Alle jongen klimmen op haar rug! Dat ziet er maf uit! Opossums zijn alleseters. Ze eten insecten, eieren en kleine zoogdieren. Bij de jacht gebruikt de opossum zijn oren. Want zien en ruiken kan dit dier niet goed. Hij houdt geen winterslaap, maar als het echt heel koud is, laat hij zijn temperatuur dalen om zijn energie te besparen.

Duikboot

De wateropossum woont bij rivieren en plassen in de buurt. Vaak graaft hij een hol in de oever. Het vrouwtje heeft een speciale buidel. Die kan ze waterdicht afsluiten. De moeder duikt gewoon onder water, met kindjes en al in haar buidel! Net als een duikboot.

Slurfsnuit

In Australië leeft de slurfbuidelmuis. Dit kleine dier heeft een slurfsnuit en een lange tong met aan het eind een borstel. Bij het eten steekt hij zo ver mogelijk zijn snuit en tong in een bloem. Zo kan hij gemakkelijk bij het voedsel dat hij het lekkerst vindt: nectar en stuifmeel van bloemen. Omdat de muis zo weinig weegt, klimt hij met het grootste gemak op de kleinste tak. Zijn poten zijn speciaal aangepast om te klauteren en hij heeft een lange grijpstaart. De piepkleine jongen zitten ongeveer 8 weken in de buikbuidel. Daarna laat de moeder ze achter in een verlaten nest, bijvoorbeeld van een vogel. Ze keert steeds terug bij het nest om voor haar jongen te zorgen.

Duivel

Eerst was de Tasmaanse duivel in heel Australië te vinden. Maar nu leeft hij alleen nog maar in Tasmanië. De Tasmaanse duivel is een echte alleseter: dode dieren, levende dieren, zelfs takken en bladeren. Met zijn scherpe tanden eet hij prooidieren met huid en haar op. Niet zo gek dat dit dier een duivel wordt genoemd! Als hij in het nauw wordt gedreven, gromt hij en knarst hij met zijn tanden.

Bron: Banjer